Historia Hufca Lubliniec

Harcerstwo to nie jest coś, co się umie, ale to jest coś czym się jest.

enfrdeitptrues

Świadkowie Historii

Paweł Piechaczek

Paweł Piechaczek urodził się 15 stycznia 1888r. w Zimnicach Małych w rolniczej rodzinie Wincentego i Rozalii z domu Bias. Ukończył humanistyczne gimnazjum niemieckie w Opolu, a następnie studia na Uniwersytecie Wrocławskim na wydziale prawno-ekonomicznym.

W czasie I wojny światowej służył w armii pruskiej, walczył pod Verdun.

Od 1919r. pracuje w niemieckim sądzie w Opolu jako aplikant sądowy. W styczniu 1920r. uzyskuje tytuł doktora prawa na Uniwersytecie Wrocławskim (studia doktoranckie przerwała wojna).

Od stycznia 1921r. rozpoczyna pracę z ramienia Polskiego Komitetu Plebiscytowego w charakterze naczelnego doradcy rejencyjnego Międzysojuszniczej Komisji Plebiscytowej w Opolu, a od 2 maja 1921r. pełni funkcję referenta Wydziału Kościelnego Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu, a następnie do 14 czerwca 1922r. jako referent Wydziału Prezydialnego Naczelnej Rady Ludowej w Katowicach.

Od czerwca 1922r do 1924r. pracuje w Urzędzie Wojewódzkim Śląskim jako referent Wydziału Pracy i Opieki Społecznej, jednocześnie zarządzał Wyższym Urzędem Ubezpieczeń Społecznych.

Od 22 lutego 1924r. do 31 marca 1927r. pełni funkcję starosty powiatu lublinieckiego.

Z końcem czerwca 1925 r. zawie­ra w Poznaniu związek małżeński ze Stefanią Wizą.

W 1926r. został wybrany do zarządu nowo utworzonego Śląskiego Komitetu Wojewódzkiego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.

Szykany ze strony zwolenników sanacji oraz choroba, spowodowały wycofanie się Pawła Piechaczka w 1928r. ze służby państwowej. Przeprowadził się do Poznania. W 1934r. został wybrany przez Radę Miejską Gniezna na stanowisko prezydenta Gniezna (startował z ramienia Stronnictwa Narodowego). Niestety wybór nie został zatwierdzony przez ministerstwo.

Wrócił do niej dopiero 8 lat później w 1936r. i pracował na stanowisku dyrektora Związku Ogólnomiejscowych i Wiejskich Kas Chorych woj. śląskiego do wybuchu II wojny światowej.

W październiku 1939r. zostaje aresztowany przez Niemców i zostaje wysłany do obozu w Dachau. Ze względu na zły stan zdrowia zostaje w grudniu 1939r. zwolniony z obozu.  Następnie zostaje skierowany przez „Arbeit­samt” do Kutna (praca w spółce ziemskiej), a od maja 1942 r. przy­dzielony do pracy w przedsiębior­stwie młynarskim „Herman Haase” w Chorzowie, gdzie pod stałą kon­trolą gestapo pracouje aż do wkro­czenia wojsk radzieckich.

Od lutego 1945r. do 24 marca 1945r., Piechaczek pra­cuje jako etatowy referent Wy­działu Pracy i Opieki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego Śląsko-Dąbrowskiego w Katowicach.

Od marca 1945r. pełni funkcję starosty opolskiego. Tworzy zręby administracji państwowej, stara się regulować kwestii narodowościowej ludności Śląska Opolskiego. W tej kwesti kieruje się zasadą „lepiej przyjąć i za­trzymać o jednego obywatela wię­cej, niż kogokolwiek wysiedlić”. Wielokrotnie staje w obronie lud­ności autochtonicznej, co nie podo­bała się miejscowym czynnikom partyjnym i co wpływa na odwołanie Pawła Piechaczka z funkcji starosty w sierpniu 1945r.

Gdy w październiku 1945r. powstaje Powiatowy Związk Weteranów Powstań Śląskich w Opolu, zostaje wybrany do jego zarządu.

Od stycznia 1946 r. rozpoczyna pracę na sta­nowisku dyrektora administracji i nieruchomości przy opolskim Za­rządzie Miejskim. 24 listopada 1946 roku zostaje wybrany wiceprezesem  Polskiego Związku byłych Więźniów i Obozów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych Koła w Opolu. W maju 1947r. obejmuje kierownictwo Komisji Prawniczo-Regulaminowej przy Powiatowej Radzie Narodowej w Opolu.

piechzcaekstarost2933

W tym też roku umiera żona Pawła Piechaczka. W następnym roku ponownie wstępuje w związek małżeński i przeprowadza się do Tarowa Opolskiego.

Mimo zaawansowanego wieku zasiadał w Prezydium Zjazdu Orga­nizacyjnego Opolskiego Towarzy­stwa Rozwoju Ziem Zachodnich, gdzie pełnił funkcję skarbnika oraz członka zarządu obwodu.

Za swoje zasługi został uhonoro­wany w lipcu 1957r. Złotym Krzy­żem Zasługi oraz w listopadzie roku następnego - Śląskim Krzyżem Po­wstańczym.

Zmarł 17 marca 1961r. na zawał serca. Jego ciało spoczywa na Cmen­tarzu Komunalnym w Tarnowie Opol­skim.

Opracowane na podstawie:
"Index" Pismo Uniwersytetu Opolskiego - art. P.Piechaczek nieznany starosta - Tomasz Heller
Archiwum Państwowe Opole

Zdjęcia:
"Index" Pismo Uniwersytetu Opolskiego - art. P.Piechaczek nieznany starosta - Tomasz Heller